Monday, 30 January 2017

The Factory Project: Οι Δέκα Προτάσεις του Ερίκ Τουσέν για να μην Επανα...

The Factory Project: Οι Δέκα Προτάσεις του Ερίκ Τουσέν για να μην Επανα...: Ακολουθεί σημερινό κείμενο του Ερίκ Τουσέν στο CONTRA-XREOS.GR , με τίτλο: « Δέκα Προτάσεις για να μην Επαναληφθεί η Συνθηκολόγηση όπω...

Wednesday, 11 January 2017

STOP ΤΤΙΡ CETA TISA Greece : Δώρα Κοτσακά "Η CETA μετά τη Βαλονία ή Τίποτα δεν...

STOP ΤΤΙΡ CETA TISA Greece : Δώρα Κοτσακά "Η CETA μετά τη Βαλονία ή Τίποτα δεν...: Η πρόσφατη άρνηση των Βαλόνων να συναινέσουν στην υπογραφή της CETA προσέφερε, μεταξύ άλλων, μία τεράστια υπηρεσία. Οι πολίτες έμαθαν την...

Saturday, 7 January 2017

Αυτονομία Θέρμανσης

Εγκύκλιο για την αυτονομία θέρμανσης ετοιμάζει το ΥΠΕΝ

04.01.2017 - 20:12

Εγκύκλιο που θα διευκρινίζει το νέο καθεστώς για την εγκατάσταση αυτόνομων συστημάτων θέρμανσης σε μεμονωμένα διαμερίσματα πολυκατοικιών ετοιμάζει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκειμένου να διευκρινίσει τις προϋποθέσεις αποκοπής από το σύστημα κεντρικής θέρμανσης.
 __________________________________________________________________________
Από το left στη στήλη "κοινωνικά".  Δεν είναι πολιτική, δεν είναι συνδικαλιστικό..
είναι ... απελευθέρωση "δυνατότητα τοποθέτησης αυτόνομων συστημάτων χωρίς προηγούμενη έγκριση από το 51% των συνιδιοκτητών".
Κινούμενοι απο την προκατάληψη  (ή την ιδεοληψία) του "μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα", κάποιοι ιδιοκτήτες  ζητούν αποκοπή από την κεντρική θέρμανση, και εγκατάσταση αυτόνομης. Ετσι θα έχουμε:
  • Απαξίωση κεντρικών συστημάτων θέρμανσης και νέες δαπάνες για εγκατάσταση καινούργιων, (λογικά και κατα κανόνα με εισαγώμενα υλικά).  Να το θεωρήσουμε αυτό μοχλό προς την ανάπτυξη που θέλουμε?
  • Πέραν της δαπάνης επένδυσης, με αυτή την αντίστροφη   οικονομία  κλίμακος, μαλλον
    θα έχουμε μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου (απο τον Πουτιν), εκτός αν πέσει το επίπεδο της υπηρεσίας.
  • Είναι αναμενόμενο ότι οι αυτονομίσεις πιέζουν προς την εγκατάληψη του κεντρικού συστήματος θέρμανσης. Αυτό θα σημάνει υποβάθμιση της πολυκατικίας με απόφαση μειοψηφίας και αναγκαστική οπισθοχώρηση της ποιότητας ζωής αυτών που θέλουν κεντρική θέρμανση - και το "συμβόλαιο" όταν αγόρασαν το σπίτι αυτό ακριβως εδήλωνε. 
    Αναγκάζονανται να προχωρήσουν και αυτοί στη "αυτονομία" - με δαπάνη που δεν προέβλεπαν ή δεν αντέχουν, και στη υποβάθμίση του σπιτιού από τις σωληνώσεις και τους λέβητες.  Αν δεν μπορούν να επενδύσουν, τότε πάμε σε ηλεκτρικά μπαλώματα θέρμανσης καταβάλοντας διαρκώς δαπάνες ή να απλά να παγώνουν. Και όλα αυτά ακόμα και αν είναι η πλειοψηφία, που δεν θέλει αυτή τη "μεταρύθμιση".
  • Αισθητική υποβάθμιση του αστικού χώρου με την εγκατάσταση λεβήτων στις βεράντες (δίπλα στα κλιματιστικά), και αύξηση του κινδύνου λόγω ενδεχόμενης πλημελούς συντήρησης
 Φυσικά αυτό είναι στα "κοινωνικά" δεν είναι στα πολιτικά.
 Μήπως όμως είναι βαθειά πολιτική
(με tags  αυτονομία, ανάπτυξη, οικονομία κλίμαμος, άτομο, κοινωνία, δικαιώματα...)

Υ.Γ.
Ειχα δουλεψει  για λίγο στην Νιγηρία. Το σπίτι μας  (και όχι φυσικά όλα τα σπίτια) είχε εγκατάσταση παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Μπορούμε κάλλιστα να φανταστούμε ότι με το κόστος αυτών των αυτόνομων μονάδων θα μπορούρε να γίνει αξιόπιστο το   δημόσιο δίκτυο. Αλλά κάτσε γύρευε, εμείς έπρεπε να διαβάζουμε και να βλεπουμε TV την νύχτα, όποτε ανάβαμε τη γεννητριά μας, αν και χάναμε καμμια γραμμή μεχρι  να ανέβουν οι στροφές.

Να προτείνουμε και συτονομία στο Ηλεκτρικό ρεύμα ?  Τόσες μονάδες (πάνε και αά ζεύγη- τα ηλεκτροπαραγωγά), δεν θα φέρει κάποια ανάπτυξη?

Thursday, 15 September 2016

3 Ζητήματα: Θεωρία, Συμμετοχή, ΣΥΡΙΖΑ/Πρόγραμμα




ΖΗΤΗΜΑ ΘΕΩΡΙΑΣ

  • Στη Ευρώπη δεν κατέρρευσε μόνο η Αριστερά αλλά γενικότερα η ιδέα του συλλογικού και η πολιτική. Ο  άναρχο-φιλελευθερισμός κυκλοφορεί κυρίαρχος, αποκρύπτοντας την ταξική του φύση, υπό τον μανδύα του τεχνοκρατικού μονόδρομου.
  • Η αναγκαία αναζήτηση μιας νέας θεωρίας/μεθοδολογίας δεν μπορεί να αρχίσει με μια απόφαση των κομμάτων της αριστεράς, αλλά είναι μια βασανιστική πορεία που (ελπίζουμε ότι) έχει αρχίσει, αλλά δεν μπορεί να συντελεστεί στον δοκιμαστικό σωλήνα των “πολιτειολόγωναλλά θα πρέπει να έχει συνεχή ανατροφοδότηση από την πολιτική και την ταξική πάλη.

Monday, 29 August 2016

Τα επτά Κ

 Καταπληκτικό κείμενο του Αριστίδη Μπαλτά.
Θα έπρεπε να μπεί στο πρωίμιο του καταστατικού

 
http://www.ananeotiki.gr/el/articles.php?tid=9062 





Το αντιγράφω, για να μην το χάσουμε
Κοι­νω­νία. Κίνη­μα, Κόμμα, Κυβέρ­νη­ση, Κρά­τος, Καθε­στώς. Ιδού τα έξι πε­δία σχέ­σε­ων και ση­μα­σιών που δια­μορ­φώ­νουν το πλαί­σιο δρά­σης της Αρι­στε­ράς. Τα πε­δία εί­ναι δια­κρι­τά: κα­θέ­να υπό­κει­ται στους δι­κούς του προσ­διο­ρι­σμούς και διέ­πε­ται από τους δι­κούς του τρό­πους λει­τουρ­γί­ας, κί­νη­σης και με­τα­σχη­μα­τι­σμού. Αλλά ταυ­τό­χρο­να αυτά δια­πλέ­κο­νται με πολ­λούς κρί­κους. Κάθε πε­δίο εί­ναι μόνο με­ρι­κώς ή σχε­τι­κά αυ­τό­νο­μο ως προς την κοι­νω­νία εν γέ­νει. Ας δού­με κά­ποιες δια­συν­δέ­σεις.

Καθε­στώς υπο­νο­εί κυ­ριαρ­χία, αυ­τήν του κε­φα­λαιο­κρα­τι­κού τρό­που πα­ρα­γω­γής. Η ρήξη με το Καθε­στώς και η συ­να­φής συ­νο­λι­κή αλ­λα­γή της Κοι­νω­νί­ας εί­ναι πο­ρεία μα­κράς πνο­ής που αρ­χί­ζει να με­τρά με αφε­τη­ρία μια με­γά­λη πο­λι­τι­κή ανα­τρο­πή. Η ανα­τρο­πή οδη­γεί στον σχη­μα­τι­σμό μιας Κυβέρ­νη­σης με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κά από εκεί­να των προη­γου­μέ­νων. Πολλά συ­μπυ­κνώ­νο­νται στον τρό­πο διεύ­θυν­σης και λει­τουρ­γί­ας του Κρά­τους: από απο­φα­σι­στι­κός αρ­μός ανα­πα­ρα­γω­γής του Καθε­στώ­τος, αυτό με­τα­τρέ­πε­ται σε μέσο απο­δυ­νά­μω­σης της αντί­στοι­χης κυ­ριαρ­χί­ας. Μέσα από ρι­ζο­σπα­στι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και με­γά­λες ή μι­κρές συ­γκρού­σεις. Με τις αντί­στοι­χες επι­τυ­χί­ες πά­ντο­τε επι­σφα­λείς.

Σε συν­θή­κες μη επα­να­στα­τι­κές, η Κυβέρ­νη­ση της ανα­τρο­πής προ­κύ­πτει από κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία και εί­ναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να κι­νεί­ται όπως ορί­ζει το Σύνταγ­μα. Το ότι η Κυβέρ­νη­ση υπό­κει­ται στο Σύνταγ­μα ενό­σω εί­ναι υπό­λο­γη απέ­να­ντι στο σύ­νο­λο της χώ­ρας και των κα­τοί­κων της τη φορ­τί­ζει με ευ­ρύ­τα­τη ευ­θύ­νη, προσ­δί­δο­ντάς της σχε­τι­κή αυ­το­νο­μία ως προς το Κόμμα από το οποίο κατά βά­σιν προ­ήλ­θε. Οι σχέ­σεις Κυβέρ­νη­σης και Κόμ­μα­τος εί­ναι έτσι κα­τα­στα­τι­κά δια­φο­ρε­τι­κές από εκεί­νες με­τα­ξύ κομ­μα­τι­κής ηγε­σί­ας και κομ­μα­τι­κής βά­σης. Το ποιες οφεί­λουν να εί­ναι πα­ρα­μέ­νει πε­δίο ιστο­ρι­κού πει­ρα­μα­τι­σμού και ακό­μη μεί­ζον ζη­τού­με­νο.

Κύρια λει­τουρ­γία του Κόμ­μα­τος εί­ναι να συ­μπυ­κνώ­νει, να ολο­κλη­ρώ­νει και να εκ­προ­σω­πεί αι­τή­μα­τα και δυ­νά­μεις που μπο­ρούν να συ­ντε­θούν στην κα­τεύ­θυν­ση της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, της ισό­τη­τας, της ελευ­θε­ρί­ας, της δι­καιο­σύ­νης. Αλλά τέ­τοια αι­τή­μα­τα φέ­ρο­νται κατά κα­νό­να από δια­φο­ρε­τι­κά Κινή­μα­τα, όπου κα­θέ­να δια­τη­ρεί τη δική του σχε­τι­κή αυ­το­νο­μία. Το Κόμμα οφεί­λει να σέ­βε­ται πλή­ρως την αυ­το­νο­μία αυτή, αλλά ταυ­τό­χρο­να να συν­θέ­τει αι­τή­μα­τα και κοι­νω­νι­κές δυ­νά­μεις σύμ­φω­να με τη στρα­τη­γι­κή Κυβέρ­νη­σης και Κόμ­μα­τος, υπό τους δια­φο­ρε­τι­κούς όρους ευ­θύ­νης της μιας και του άλ­λου.

Η σχε­τι­κή αυ­το­νο­μία της Κυβέρ­νη­σης ως προς το Κόμμα, αλλά και του Κόμ­μα­τος ως προς το Κίνη­μα, δη­μιουρ­γεί ανα­πό­φευ­κτα εντά­σεις. Η εποι­κο­δο­μη­τι­κή άρση των εντά­σε­ων αυ­τών δεν υπό­κει­ται σε συ­ντα­γές. Είναι απο­τέ­λε­σμα πο­λι­τι­κής ωρι­μό­τη­τας, η οποία δεν δί­δε­ται προ­κα­τα­βο­λι­κά, αλλά κερ­δί­ζε­ται μέσα από κα­τα­νό­η­ση των προ­βλη­μά­των, σε­βα­σμό στη δια­φο­ρε­τι­κή άπο­ψη, αμοι­βαία εμπι­στο­σύ­νη και αμ­φί­δρο­μη κα­λό­πι­στη κρι­τι­κή. Κύριος εχθρός εί­ναι εδώ η κα­χυ­πο­ψία. Όπως τρο­φο­δο­τεί­ται από έλ­λει­ψη αυ­το­πε­ποί­θη­σης, αμε­τρο­έ­πεια, φθό­νο και ανο­μο­λό­γη­το φόβο.

Για­τρι­κό εί­ναι τε­λι­κά η ίδια η Κοι­νω­νία: ένα αυ­θε­ντι­κό Κίνη­μα που εμπλέ­κει την Κοι­νω­νία ολό­κλη­ρη απορ­ρο­φά προ­σω­πι­κές φι­λο­δο­ξί­ες και φέρ­νει τον κα­θέ­να στα μέ­τρα του ενό­σω συ­νε­γεί­ρει και συ­ναρ­πά­ζει όλους μέσα από την έμπνευ­ση που πα­ρέ­χει και την πα­ρα­γω­γι­κή δύ­να­μη που συ­νι­στά η γνή­σια συλ­λο­γι­κό­τη­τα.

Και το έβδο­μο Κ; Ας το αφή­σου­με προ­σω­ρι­νά ασχο­λί­α­στο. Γιατί εί­ναι αυτό που διέ­πει και συ­νε­νώ­νει όλα τα πα­ρα­πά­νω. Είναι το Κ του Κομ­μου­νι­σμού, όπως η ιδέα του έχει ήδη αρ­χί­σει να ανα­νε­ώ­νε­ται και να εμπλου­τί­ζε­ται από τη δρά­ση και τη σκέ­ψη αμέ­τρη­τα πολ­λών. Σε ολό­κλη­ρο τον κό­σμο.






Friday, 12 August 2016

Κεραίες, Κοινόχρηστα Τηλέφωνα και Κίνημα.

Κεραίες, Κοινόχρηστα Τηλέφωνα και Κίνημα.


Η επίδραση των “κεραιών κινητής” έχει τεχνικές παραμέτρους (πχ τι επηρεάζει περισσότερο, Η ακέραια του παρόχου ή του κινητού..). Εδώ θα μιλήσω κυρίως για το κινηματική θέμα.

Αφοριστικά, το κίνημα κατά των κεραιών πρέπει να στοχεύει και στους χρήστες (εξ ίσου ή κυρίως).
Σταματήστε να τηλεφωνείτε για να φύγουν οι κεραίες.
Είναι τετριμμένο να πούμε ότι η τηλεφωνία δεν είναι ενέργεια ώστε να βάλουμε την παραγωγή - την όχληση- στο Ερημονήσι και να φέρουμε το προϊόν στην Αθήνα. Οι κεραίες μπαίνουν όπου είναι και η χρήση, και είναι περισσότερες όσο μεγαλύτερη είναι η χρήση1.

Είναι αντιφατικό, ως γονείς, να θέλουμε το παιδάκι μας να έχει κουνητό μαζί του και μετά να ζητάμε “οι κεραίες μακρυά από το σχολείο”.
Όμως υπάρχει διέξοδος από την αντίφαση, που δεν την έχει σηκώσει το κίνημα:
Κοινόχρηστα τηλέφωνα στα σχολειά και με δυνατότητα να καλούνται.
Με δωρεάν αστικά2 και/η ως καρτοτηλέφωνα.

Τελευταία, η κοινόχρηστη τηλεφωνία έχει τουλάχιστον παραμεληθεί από τούς παρόχους (κυρίως τον ΟΤΕ). Δεν θα πήγαινα σε “θεωρίες συνωμοσίας” υπέρ των κινητών και των μόνιμα ανανεωμένων (φυσικά εισαγομένων) συσκευών, ας πούμε οτι υποκύπτουν απλά στη “μόδα”.

Η αλλαγή της “μόδας”, δηλ. της κοινωνικής συνείδησης είναι έργο του κινήματος.


Δημήτρης Καμπυλαυκάς
Τηλ. Μηχανικός (πρωην ΟΤΕ)
1Η θέμα αν χρειάζονται 3-4 κεραίες άνα πάροχο, η αν θα μπορούσαμε να έχουμε μόνο μία ξεπερνά το παρόν σύστημα
2Και αν πρέπει να το παιδί πρέπει να μας βρε στο δικό μας κινητό, υπάρχει και η εκτροπή του τηλεφώνου μας..