Monday, 30 January 2017
The Factory Project: Οι Δέκα Προτάσεις του Ερίκ Τουσέν για να μην Επανα...
The Factory Project: Οι Δέκα Προτάσεις του Ερίκ Τουσέν για να μην Επανα...: Ακολουθεί σημερινό κείμενο του Ερίκ Τουσέν στο CONTRA-XREOS.GR , με τίτλο: « Δέκα Προτάσεις για να μην Επαναληφθεί η Συνθηκολόγηση όπω...
Monday, 16 January 2017
Wednesday, 11 January 2017
STOP ΤΤΙΡ CETA TISA Greece : Δώρα Κοτσακά "Η CETA μετά τη Βαλονία ή Τίποτα δεν...
STOP ΤΤΙΡ CETA TISA Greece : Δώρα Κοτσακά "Η CETA μετά τη Βαλονία ή Τίποτα δεν...: Η πρόσφατη άρνηση των Βαλόνων να συναινέσουν στην υπογραφή της CETA προσέφερε, μεταξύ άλλων, μία τεράστια υπηρεσία. Οι πολίτες έμαθαν την...
Saturday, 7 January 2017
Αυτονομία Θέρμανσης
Εγκύκλιο για την αυτονομία θέρμανσης ετοιμάζει το ΥΠΕΝ
04.01.2017 - 20:12
Εγκύκλιο που θα διευκρινίζει το νέο καθεστώς για την εγκατάσταση αυτόνομων συστημάτων θέρμανσης σε μεμονωμένα διαμερίσματα πολυκατοικιών ετοιμάζει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκειμένου να διευκρινίσει τις προϋποθέσεις αποκοπής από το σύστημα κεντρικής θέρμανσης.__________________________________________________________________________
Από το left στη στήλη "κοινωνικά". Δεν είναι πολιτική, δεν είναι συνδικαλιστικό..
είναι ... απελευθέρωση "δυνατότητα τοποθέτησης αυτόνομων συστημάτων χωρίς προηγούμενη έγκριση από το 51% των συνιδιοκτητών".
Κινούμενοι απο την προκατάληψη (ή την ιδεοληψία) του "μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα", κάποιοι ιδιοκτήτες ζητούν αποκοπή από την κεντρική θέρμανση, και εγκατάσταση αυτόνομης. Ετσι θα έχουμε:
- Απαξίωση κεντρικών συστημάτων θέρμανσης και νέες δαπάνες για εγκατάσταση καινούργιων, (λογικά και κατα κανόνα με εισαγώμενα υλικά). Να το θεωρήσουμε αυτό μοχλό προς την ανάπτυξη που θέλουμε?
- Πέραν της δαπάνης επένδυσης, με αυτή την αντίστροφη οικονομία κλίμακος, μαλλον
θα έχουμε μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου (απο τον Πουτιν), εκτός αν πέσει το επίπεδο της υπηρεσίας. - Είναι αναμενόμενο ότι οι αυτονομίσεις πιέζουν προς την εγκατάληψη του κεντρικού συστήματος θέρμανσης. Αυτό θα σημάνει υποβάθμιση της πολυκατικίας με απόφαση μειοψηφίας και αναγκαστική οπισθοχώρηση της ποιότητας ζωής αυτών που θέλουν κεντρική θέρμανση - και το "συμβόλαιο" όταν αγόρασαν το σπίτι αυτό ακριβως εδήλωνε.
Αναγκάζονανται να προχωρήσουν και αυτοί στη "αυτονομία" - με δαπάνη που δεν προέβλεπαν ή δεν αντέχουν, και στη υποβάθμίση του σπιτιού από τις σωληνώσεις και τους λέβητες. Αν δεν μπορούν να επενδύσουν, τότε πάμε σε ηλεκτρικά μπαλώματα θέρμανσης καταβάλοντας διαρκώς δαπάνες ή να απλά να παγώνουν. Και όλα αυτά ακόμα και αν είναι η πλειοψηφία, που δεν θέλει αυτή τη "μεταρύθμιση". - Αισθητική υποβάθμιση του αστικού χώρου με την εγκατάσταση λεβήτων στις βεράντες (δίπλα στα κλιματιστικά), και αύξηση του κινδύνου λόγω ενδεχόμενης πλημελούς συντήρησης
Μήπως όμως είναι βαθειά πολιτική (με tags αυτονομία, ανάπτυξη, οικονομία κλίμαμος, άτομο, κοινωνία, δικαιώματα...)
Υ.Γ.
Ειχα δουλεψει για λίγο στην Νιγηρία. Το σπίτι μας (και όχι φυσικά όλα τα σπίτια) είχε εγκατάσταση παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Μπορούμε κάλλιστα να φανταστούμε ότι με το κόστος αυτών των αυτόνομων μονάδων θα μπορούρε να γίνει αξιόπιστο το δημόσιο δίκτυο. Αλλά κάτσε γύρευε, εμείς έπρεπε να διαβάζουμε και να βλεπουμε TV την νύχτα, όποτε ανάβαμε τη γεννητριά μας, αν και χάναμε καμμια γραμμή μεχρι να ανέβουν οι στροφές.
Να προτείνουμε και συτονομία στο Ηλεκτρικό ρεύμα ? Τόσες μονάδες (πάνε και αά ζεύγη- τα ηλεκτροπαραγωγά), δεν θα φέρει κάποια ανάπτυξη?
Thursday, 15 September 2016
3 Ζητήματα: Θεωρία, Συμμετοχή, ΣΥΡΙΖΑ/Πρόγραμμα
ΖΗΤΗΜΑ ΘΕΩΡΙΑΣ
- Στη Ευρώπη δεν κατέρρευσε μόνο η Αριστερά αλλά γενικότερα η ιδέα του συλλογικού και η πολιτική. Ο άναρχο-φιλελευθερισμός κυκλοφορεί κυρίαρχος, αποκρύπτοντας την ταξική του φύση, υπό τον μανδύα του τεχνοκρατικού μονόδρομου.
- Η αναγκαία αναζήτηση μιας νέας θεωρίας/μεθοδολογίας δεν μπορεί να αρχίσει με μια απόφαση των κομμάτων της αριστεράς, αλλά είναι μια βασανιστική πορεία που (ελπίζουμε ότι) έχει αρχίσει, αλλά δεν μπορεί να συντελεστεί στον δοκιμαστικό σωλήνα των “πολιτειολόγων” αλλά θα πρέπει να έχει συνεχή ανατροφοδότηση από την πολιτική και την ταξική πάλη.
Monday, 29 August 2016
Τα επτά Κ
http://www.ananeotiki.gr/el/articles.php?tid=9062
Το αντιγράφω, για να μην το χάσουμε
Κοινωνία. Κίνημα, Κόμμα, Κυβέρνηση, Κράτος, Καθεστώς.
Ιδού τα έξι πεδία σχέσεων και σημασιών που διαμορφώνουν το
πλαίσιο δράσης της Αριστεράς. Τα πεδία είναι διακριτά: καθένα
υπόκειται στους δικούς του προσδιορισμούς και διέπεται από τους
δικούς του τρόπους λειτουργίας, κίνησης και μετασχηματισμού.
Αλλά ταυτόχρονα αυτά διαπλέκονται με πολλούς κρίκους. Κάθε
πεδίο είναι μόνο μερικώς ή σχετικά αυτόνομο ως προς την
κοινωνία εν γένει. Ας δούμε κάποιες διασυνδέσεις.
Καθεστώς υπονοεί κυριαρχία, αυτήν του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής. Η ρήξη με το Καθεστώς και η συναφής συνολική αλλαγή της Κοινωνίας είναι πορεία μακράς πνοής που αρχίζει να μετρά με αφετηρία μια μεγάλη πολιτική ανατροπή. Η ανατροπή οδηγεί στον σχηματισμό μιας Κυβέρνησης με χαρακτηριστικά ριζικά διαφορετικά από εκείνα των προηγουμένων. Πολλά συμπυκνώνονται στον τρόπο διεύθυνσης και λειτουργίας του Κράτους: από αποφασιστικός αρμός αναπαραγωγής του Καθεστώτος, αυτό μετατρέπεται σε μέσο αποδυνάμωσης της αντίστοιχης κυριαρχίας. Μέσα από ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και μεγάλες ή μικρές συγκρούσεις. Με τις αντίστοιχες επιτυχίες πάντοτε επισφαλείς.
Σε συνθήκες μη επαναστατικές, η Κυβέρνηση της ανατροπής προκύπτει από κοινοβουλευτική πλειοψηφία και είναι υποχρεωμένη να κινείται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το ότι η Κυβέρνηση υπόκειται στο Σύνταγμα ενόσω είναι υπόλογη απέναντι στο σύνολο της χώρας και των κατοίκων της τη φορτίζει με ευρύτατη ευθύνη, προσδίδοντάς της σχετική αυτονομία ως προς το Κόμμα από το οποίο κατά βάσιν προήλθε. Οι σχέσεις Κυβέρνησης και Κόμματος είναι έτσι καταστατικά διαφορετικές από εκείνες μεταξύ κομματικής ηγεσίας και κομματικής βάσης. Το ποιες οφείλουν να είναι παραμένει πεδίο ιστορικού πειραματισμού και ακόμη μείζον ζητούμενο.
Κύρια λειτουργία του Κόμματος είναι να συμπυκνώνει, να ολοκληρώνει και να εκπροσωπεί αιτήματα και δυνάμεις που μπορούν να συντεθούν στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης. Αλλά τέτοια αιτήματα φέρονται κατά κανόνα από διαφορετικά Κινήματα, όπου καθένα διατηρεί τη δική του σχετική αυτονομία. Το Κόμμα οφείλει να σέβεται πλήρως την αυτονομία αυτή, αλλά ταυτόχρονα να συνθέτει αιτήματα και κοινωνικές δυνάμεις σύμφωνα με τη στρατηγική Κυβέρνησης και Κόμματος, υπό τους διαφορετικούς όρους ευθύνης της μιας και του άλλου.
Η σχετική αυτονομία της Κυβέρνησης ως προς το Κόμμα, αλλά και του Κόμματος ως προς το Κίνημα, δημιουργεί αναπόφευκτα εντάσεις. Η εποικοδομητική άρση των εντάσεων αυτών δεν υπόκειται σε συνταγές. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής ωριμότητας, η οποία δεν δίδεται προκαταβολικά, αλλά κερδίζεται μέσα από κατανόηση των προβλημάτων, σεβασμό στη διαφορετική άποψη, αμοιβαία εμπιστοσύνη και αμφίδρομη καλόπιστη κριτική. Κύριος εχθρός είναι εδώ η καχυποψία. Όπως τροφοδοτείται από έλλειψη αυτοπεποίθησης, αμετροέπεια, φθόνο και ανομολόγητο φόβο.
Γιατρικό είναι τελικά η ίδια η Κοινωνία: ένα αυθεντικό Κίνημα που εμπλέκει την Κοινωνία ολόκληρη απορροφά προσωπικές φιλοδοξίες και φέρνει τον καθένα στα μέτρα του ενόσω συνεγείρει και συναρπάζει όλους μέσα από την έμπνευση που παρέχει και την παραγωγική δύναμη που συνιστά η γνήσια συλλογικότητα.
Και το έβδομο Κ; Ας το αφήσουμε προσωρινά ασχολίαστο. Γιατί είναι αυτό που διέπει και συνενώνει όλα τα παραπάνω. Είναι το Κ του Κομμουνισμού, όπως η ιδέα του έχει ήδη αρχίσει να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται από τη δράση και τη σκέψη αμέτρητα πολλών. Σε ολόκληρο τον κόσμο.
Καθεστώς υπονοεί κυριαρχία, αυτήν του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής. Η ρήξη με το Καθεστώς και η συναφής συνολική αλλαγή της Κοινωνίας είναι πορεία μακράς πνοής που αρχίζει να μετρά με αφετηρία μια μεγάλη πολιτική ανατροπή. Η ανατροπή οδηγεί στον σχηματισμό μιας Κυβέρνησης με χαρακτηριστικά ριζικά διαφορετικά από εκείνα των προηγουμένων. Πολλά συμπυκνώνονται στον τρόπο διεύθυνσης και λειτουργίας του Κράτους: από αποφασιστικός αρμός αναπαραγωγής του Καθεστώτος, αυτό μετατρέπεται σε μέσο αποδυνάμωσης της αντίστοιχης κυριαρχίας. Μέσα από ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και μεγάλες ή μικρές συγκρούσεις. Με τις αντίστοιχες επιτυχίες πάντοτε επισφαλείς.
Σε συνθήκες μη επαναστατικές, η Κυβέρνηση της ανατροπής προκύπτει από κοινοβουλευτική πλειοψηφία και είναι υποχρεωμένη να κινείται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το ότι η Κυβέρνηση υπόκειται στο Σύνταγμα ενόσω είναι υπόλογη απέναντι στο σύνολο της χώρας και των κατοίκων της τη φορτίζει με ευρύτατη ευθύνη, προσδίδοντάς της σχετική αυτονομία ως προς το Κόμμα από το οποίο κατά βάσιν προήλθε. Οι σχέσεις Κυβέρνησης και Κόμματος είναι έτσι καταστατικά διαφορετικές από εκείνες μεταξύ κομματικής ηγεσίας και κομματικής βάσης. Το ποιες οφείλουν να είναι παραμένει πεδίο ιστορικού πειραματισμού και ακόμη μείζον ζητούμενο.
Κύρια λειτουργία του Κόμματος είναι να συμπυκνώνει, να ολοκληρώνει και να εκπροσωπεί αιτήματα και δυνάμεις που μπορούν να συντεθούν στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης. Αλλά τέτοια αιτήματα φέρονται κατά κανόνα από διαφορετικά Κινήματα, όπου καθένα διατηρεί τη δική του σχετική αυτονομία. Το Κόμμα οφείλει να σέβεται πλήρως την αυτονομία αυτή, αλλά ταυτόχρονα να συνθέτει αιτήματα και κοινωνικές δυνάμεις σύμφωνα με τη στρατηγική Κυβέρνησης και Κόμματος, υπό τους διαφορετικούς όρους ευθύνης της μιας και του άλλου.
Η σχετική αυτονομία της Κυβέρνησης ως προς το Κόμμα, αλλά και του Κόμματος ως προς το Κίνημα, δημιουργεί αναπόφευκτα εντάσεις. Η εποικοδομητική άρση των εντάσεων αυτών δεν υπόκειται σε συνταγές. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής ωριμότητας, η οποία δεν δίδεται προκαταβολικά, αλλά κερδίζεται μέσα από κατανόηση των προβλημάτων, σεβασμό στη διαφορετική άποψη, αμοιβαία εμπιστοσύνη και αμφίδρομη καλόπιστη κριτική. Κύριος εχθρός είναι εδώ η καχυποψία. Όπως τροφοδοτείται από έλλειψη αυτοπεποίθησης, αμετροέπεια, φθόνο και ανομολόγητο φόβο.
Γιατρικό είναι τελικά η ίδια η Κοινωνία: ένα αυθεντικό Κίνημα που εμπλέκει την Κοινωνία ολόκληρη απορροφά προσωπικές φιλοδοξίες και φέρνει τον καθένα στα μέτρα του ενόσω συνεγείρει και συναρπάζει όλους μέσα από την έμπνευση που παρέχει και την παραγωγική δύναμη που συνιστά η γνήσια συλλογικότητα.
Και το έβδομο Κ; Ας το αφήσουμε προσωρινά ασχολίαστο. Γιατί είναι αυτό που διέπει και συνενώνει όλα τα παραπάνω. Είναι το Κ του Κομμουνισμού, όπως η ιδέα του έχει ήδη αρχίσει να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται από τη δράση και τη σκέψη αμέτρητα πολλών. Σε ολόκληρο τον κόσμο.
Friday, 12 August 2016
Κεραίες, Κοινόχρηστα Τηλέφωνα και Κίνημα.
Κεραίες,
Κοινόχρηστα Τηλέφωνα και Κίνημα.
Η επίδραση των
“κεραιών κινητής” έχει τεχνικές
παραμέτρους (πχ τι επηρεάζει περισσότερο,
Η ακέραια του παρόχου ή του κινητού..).
Εδώ θα μιλήσω κυρίως για το κινηματική
θέμα.
Αφοριστικά, το
κίνημα κατά των κεραιών πρέπει να
στοχεύει και στους χρήστες (εξ ίσου ή
κυρίως).
Σταματήστε να
τηλεφωνείτε για να φύγουν οι κεραίες.
Είναι
τετριμμένο να πούμε ότι η τηλεφωνία δεν
είναι ενέργεια ώστε να βάλουμε την
παραγωγή - την όχληση- στο Ερημονήσι και
να φέρουμε το προϊόν στην Αθήνα. Οι
κεραίες μπαίνουν όπου είναι και η χρήση,
και είναι περισσότερες όσο μεγαλύτερη
είναι η χρήση1.
Είναι
αντιφατικό, ως γονείς, να θέλουμε το
παιδάκι μας να έχει κουνητό μαζί του
και μετά να ζητάμε “οι κεραίες μακρυά
από το σχολείο”.
Όμως
υπάρχει διέξοδος από την αντίφαση, που
δεν την έχει σηκώσει το κίνημα:
Κοινόχρηστα
τηλέφωνα στα σχολειά και με δυνατότητα
να καλούνται.
Με
δωρεάν αστικά2
και/η ως καρτοτηλέφωνα.
Τελευταία,
η κοινόχρηστη τηλεφωνία έχει τουλάχιστον
παραμεληθεί από τούς παρόχους (κυρίως
τον ΟΤΕ). Δεν θα πήγαινα σε “θεωρίες
συνωμοσίας” υπέρ των κινητών και των
μόνιμα ανανεωμένων (φυσικά εισαγομένων)
συσκευών, ας πούμε οτι υποκύπτουν απλά
στη “μόδα”.
Η
αλλαγή της “μόδας”, δηλ. της κοινωνικής
συνείδησης είναι έργο του κινήματος.
Δημήτρης
Καμπυλαυκάς
Τηλ.
Μηχανικός (πρωην ΟΤΕ)
1Η
θέμα αν χρειάζονται 3-4 κεραίες άνα
πάροχο, η αν θα μπορούσαμε να έχουμε
μόνο μία ξεπερνά το παρόν σύστημα
2Και
αν πρέπει να το παιδί πρέπει να μας βρε
στο δικό μας κινητό, υπάρχει και η
εκτροπή του τηλεφώνου μας..
Subscribe to:
Posts (Atom)
